Kiedy władze, próbując zapobiec rozwojowi epidemii, wprowadziły pierwsze obostrzenia dotyczące poruszania się, psiarze żartowali, że kiedy zabronią nam wychodzenia z domu, będą wypożyczać psy po paskarskiej cenie. I wykrakali, chodzić nie wolno, ale też raczej fortuny nikt na psim wynajmie nie zrobi. Dlaczego? A dlatego, że spacer z czworonogiem stał się jedną z nielicznych możliwości opuszczenia ciasnego mieszkania i mało który „więzień epidemii” zrezygnuje z należnej przepustki.
Skoro
nasz pies dał nam zupełnie niespodzianie uprzywilejowaną pozycję,
myślę że warto poświęcić mu trochę uwagi i dowiedzieć się,
co to właściwie za żyjątko.
Jest
wiele książek o psach, niektóre są świetne, inne głupie, a
nawet niebezpieczne. Za te ostatnie uważam pozycje forsujące teorię
dążenia psa do dominacji nad człowiekiem. Zwolennicy tej teorii
często preferują rozwiązania siłowe w tresurze psa, sądzą, że
psu trzeba pokazać, kto rządzi. A niepotrzebnie, bo pies nie jest
naszym wrogiem, tylko sojusznikiem.
